Pippa van Iersel Leven van de wind

richardkiter · 2019-07-21T07:06:24.000Z

Gelezen in de Alkmaarse Courant. Leuk artikel over Pippa van Iersel Leven van de wind Pippa van Iersel is Nederlands kampioen kitesurfen. De ene week een wedstrijd in Spanje, dan weer trainen in Brazilië. Maar zelden thuis in Schellinkhout. „Een afspraak met mij is altijd onder voorbehoud. Want als het waait, kom ik niet.” Kijk hoe behendig ze haar board over de dijk tilt. Kwestie van routine. Hoe vaak zou ze dat tochtje tussen haar huis en de golven hebben gemaakt? De wind speelt met haar blonde krullen. We lopen van haar huis in het groen naar het strandje aan de andere kant van de dijk. Daar danst ze weg over de golven. Om even later aan haar vlieger door de lucht te zweven. Daarna poseert ze met haar board voor de fotograaf en schuiven we bij haar thuis aan, aan de keukentafel. Hier groeide ze op, hier kent ze elke stap naar de waterkant. En hier neemt ze tijd voor een vraaggesprek aan de hand van natte termen. De bron „Mijn vader is een fanatieke kitesurfer. Als ik in mijn slaapkamer uit het raam kijk, kan ik zijn vlieger door de lucht zien zweven. Toen ik dat ontdekte, wilde ik ook het water op. Zo raakte ik al heel jong verslingerd aan de sport. Net als mijn twee zussen. Ik ben de jongste van de drie en was altijd de kleinste en de lichtste. En misschien wel de meest fanatieke.” „Ik hou van sport. Zo heb ik ook jarenlang gevoetbald. Met de jongens, want dat ging er een stuk feller aan toe.” Pippa van Iersel is inmiddels Nederlands kampioen kitesurfen. En derde van de wereld: „Uiteindelijk koos ik helemaal voor het kitesurfen omdat ik daar het best mijn ei in kwijt kan. Het is de kick, de adrenaline en het avontuur. Op het water hoor je alleen de wind. Je bent daar in je eentje en speelt met spierkracht, de natuur en je lef. Mijn hoogste sprong is ongeveer zeventien meter. Het mooie is dat je dankzij je vlieger de wereld van boven kunt bekijken. Als een vrije vogel.” De stroming „Ik kijk waar de wind goed is en daar ga ik trainen. In oktober en november was dat in Brazilië, in het voorjaar zat ik in Australië en Zuid-Afrika. Daarna had ik wedstrijden in Frankrijk en trainde ik weer in Spanje. De wedstrijden zijn over de hele wereld. Vergelijk het maar met de Formule 1. Je moet overal punten halen, die worden opgeteld en dat bepaalt de ranglijst.” Ze vertelt haar verhaal op een van de spaarzame dagen dat ze thuis is. Klaar om de volgende dag voor wedstrijden naar Spanje te vertrekken. „Binnen Europa reis ik met de camper. Dan rij ik graag zelf. Bij de laatste wedstrijden ging mijn moeder mee. Buiten Europa pak ik het vliegtuig. Bij wedstrijden word je door de organisatie ondergebracht in een hotel, bij trainingen moet ik zelf mijn huisvesting organiseren. Om het betaalbaar te houden, geef ik ter plekke lessen. Zo huurde ik in Brazilië een groot huis en verhuurde ik de kamers aan de deelnemers. De belangstelling was zo groot dat ik zelf op de bank moest slapen. In Griekenland haalde ik er een vriend bij, zodat we de deelnemers samen met huurauto’s van het vliegveld konden halen en we ’s avonds met ze konden barbecueën. Zo werd het een compleet programma, daar is meer vraag naar.” „Dat ondernemen ligt me wel. Mijn ouders hebben een restaurant, dus die zakelijke kant heb ik van huis uit meegekregen. Zo ben ik zelf met sponsors gaan praten. Nu heb ik een contract met Duotone, die kites en boards maakt en met ION Action Sports, de leverancier van wetsuits en trapezes. Misschien vonden ze het wel een beetje brutaal dat een meisje van negentien dat zelf kwam regelen, maar ik hou ervan om mijn eigen leven te organiseren, om zelf dingen te bedenken en oplossingen te verzinnen. Het is niks voor mij om af te wachten wat een ander voor me heeft bedacht. En ik wil zeker niet afhankelijk zijn van anderen. Vrijheid gaat bij mij boven alles. Misschien dat het kiten die vrijheidsdrang wel heeft versterkt.” Zweetdruppels „Op school heb ik het best zwaar gehad. Vaak brak het zweet me uit als het buiten waaide. Dan wilde ik het water op en kon ik me totaal niet meer concentreren, in de klas. Ik zat op de havo. Daar had ik een pakket met natuur en techniek. Achteraf had ik beter talen kunnen kiezen, want ik heb nu veel meer aan talenkennis. Op school ging het niet verkeerd, maar al die toetsen en dat huiswerk vond ik maar niks. Dat gaf me stress. Soms zat ik vol goede moed op mijn kamer met een studieboek. Maar als ik dan buiten de bomen zag bewegen, wist ik dat er een lekker windje was. Dan werd ik onrustig en wilde ik naar buiten, de dijk over.” „In de vijfde klas ben ik overgestapt naar het MBO. Met mijn overgangsbewijs naar vijf havo, kon ik naar de Dutch Filmers Academy in Amsterdam. Daar leerde ik om filmpjes te maken. Dat vond ik heel leuk en dat ging ook goed. Maar omdat ik veel op reis was voor trainingen, bleef er te weinig tijd over voor school. Daarom ben ik toch maar gestopt. Het water is mijn boek. Op de golven leer ik wat ik nodig heb.” Waterlanders „Ik heb gehuild toen mijn opa overleed. Hij was zo’n lieve

aan het laden…

Pippa van Iersel Leven van de wind — door @richardkiter | Materiaal · Hanglos