Problemen van je af kiten, misschien doen er dat wel meer
Een doodzieke vader,vriend, idool, en zeker ook een toffe peer
Wie is toch die mongool die kanker heef uitgevonden
Die ziekte waar iedereen tegen vecht, en je slechts achterlaat met gewonden
Carvend door het water, glijdend door de lucht,afreageren is wat ik doe
Maar als het eb wordt, en de realiteit weer droogvalt, wordt ik moe
Misschien toch te lang gekite, en gevoel opgekropt
Ja, ik hoor anders te zijn, dat klopt.
Praten met m’n geliefde, vrienden en vriendinnen
Praten doe ik wel, spreken doe ik niet, het ergste blijft maar binnen
Ach ik praat alsof is hij dood. goede tijden hebben we nog wel even
Brokken in mn keel, van een sterke man, die naar hoger blijft streven
Even vlieg ik, hoger als de dijk, de golven verdwijnen
Nog hoger en ik kan je zien liggen in bed, waar je ligt weg te kwijnen
Een doorsnee patient ben je niet, medewerking en ontzag, dat ontving je al snel
Vastberaden en moedig, sommigen hebben het niet, maar jij hebt het wel
Vorige week zei je nog, ‘kiten met Maurice zal ik niet’
Misschien voel je je volgende week wel beter, ik wel zorg dat de doktor het niet ziet
Mijn vader is terminaal ziek, al een jaar loopt hij rond met kanker.
De laatste dagen gaat het niet goed, dit typte ik gisteravond. Na een plots, maar verwachte aanval.
) Wel lekker gevaren (nadat ik mn bladder weer moest repareren, was het water nog neit eens op geweest) Maargoed, had een lekkere sprong van 7seconden!