Vandaag was ik bij een intergemeentelijk overleg van 6 Noordhollandse kustgemeenten. Onderwerp was het reguleren en handhaven van kitesurfen in de gemeenten.
Conclusie: het blijft belangrijk als kitesurfers aan de lokale regels te houden om te voorkomen dat nare handhavingsmaatregelen genomen gaan worden!

Ik heb de vergadering samengevat in een persoonlijk verslag:

Zandvoort, 18 december 2009.

Op uitnodiging van de gemeente Zandvoort zijn de Noordhollandse kustgemeenten Beverwijk, Wijk aan Zee, Velsen, Bloemendaal en Noordwijk bij elkaar gekomen voor overleg over regulering en handhaving van het kitesurfen.

Aanwezig bij het overleg waren afgevaardigden van de genoemde gemeenten (gemeentelijke ambtenaren, strandbeheerders, politieambtenaren), regiovertegenwoordigers van Bloemendaal en Zandvoort en een afgevaardigde van de strandhuisjes in Zandvoort (totaal 15 personen).

Doel van de bijeenkomst: inventariseren van de situaties mbt het kitesurfen in de verschillende gemeenten en formuleren van actiepunten voor een eenduidig regulerings en handhavingsbeleid.

De volgende punten werden besproken:

1. Voorstelronde
2. Inventariseren van problematiek
3. Ervaringen met regelgeving en handhaving
4. Voorstellen voor vervolg

2. Geconstateerd wordt dat:

• Er een sterke toename is van het aantal kitesurfers. De vraag is hoeverre deze groei door kan gaan voordat er onveilige situaties ontstaan. Zijn huidige aangewezen kitezones groot genoeg?
• Niet alle kitesurfers houden zich aan de plaatselijke regels, maar het gaat om een relatief kleinere groep. Er wordt aangegeven wanneer er bijvoorbeeld een kitesurfer zich buiten de kitezone begeeft, de blauwe vlag van de gemeente ingetrokken zou kunnen worden (dit is een keurmerk voor een mooi en schoon strand).
• Er een zekere zelfregulering onder kitesurfers is
• Behoefte aan regulering is vooral in de zomerperiode.
• Gemeenten hebben een niet eenduidig reguleringsbeleid. Er bestaan verschillende regels in de gemeenten die mogelijk tot onduidelijkheid leidt bij kitesurfers.Er worden bijvoorbeeld verschillende signalen gebruikt voor het aangeven van de zone waar kitesurfen wordt toegestaan. Tegelijkertijd is de strandsituatie per gemeente verschillend en daarmee ook de regels. Niet alle gemeenten hebben bijvoorbeeld een kitesurfvereniging op het strand die voor controle terplaatse kan zorgen. Zo bestaan er ook verschillen in aantallen strandbezoekers (toerisme)
• Het lesgeven is soms niet georganiseerd (afwezigheid erkende instructeurs of school)
• Handhaving van de regels is soms moeilijk. Hoe spreek je een kitesurfer op het water aan?
• Er relatief weinig ongelukken worden gemeld.

3. Situatie per gemeente wordt kort beschreven.

De verschillen bestaan uit de aanwezigheid van kitezones, groottes en markering van de kitezones, regels rondom identificatie van kitesurfers (meldingsplicht en gebruik van hesjes), aanwezigheid van een verantwoordelijke instantie zoals een kite(school), zeilvereniging, paviljoen of strandhuisjes. Ook mogleijkhede van handhaving verschilt (aantal patrouilles door politie. Aanwezigheid en mogelijkheden van reddingsbrigade verschilt. De gemeente Velsen en Noordwijk geven aan al een paar jaar regulering te hebben ingevoerd en zijn hierover tamelijk tevreden.

4. Geconcludeerd wordt dat regulering wenselijk is en bijdraagt aan het behoud van het kitesurfen. Het is wenselijk om regulering tussen gemeenten op elkaar af te stemmen zodat duidelijkheid gecreerd wordt en een verdringingseffect wordt voorkomen (verbieden in de ene gemeente zorgt voor verplaatsing van problemen naar de andere gemeenten). Er wordt een werkgroep gecreerd waarin de strandbeheerders van de gemeenten plaatsnemen. Doel is tot een eenduidig regulerings en handhavingsbeleid te komen bij de genoemde gemeenten terwijl er wel rekening wordt gehouden met de plaatselijke situatie. De werkgroep zorgt voor communicatie met alle betrokkenen. Het voornemen is om binnen enkele weken weer samen te komen.