Goed dat er zoveel positieve reacties komen op mijn post over de zonering op IJmuiden.
Maar de praktijk lijkt me lastig.
Als ik eindelijk op het strand ben wil ik zo gauw mogelijk kiten.
Daar recht voor de parkeerplaats liggen de kites, dus ik leg mijn kite daar ook neer. En net als ik begin te pompen, komt er iemand naar me toe die zegt dat ik mijn kite honderdvijftig meter verderop moet neerleggen.
Ja daar liggen ook kites, maar het zijn er maar twee.
Bijna iedereen ligt hier, en ik ben net aan het pompen. Ik ga toch zo het water op, dus wat zeur je nou? Ik doe het volgende keer wel.
Scenario 2:
Als ik eindelijk op het strand ben wil ik zo gauw mogelijk kiten.
Dalijk gaat misschien de wind inzakken.
Okee, ik loop helemaal naar de voorgeschreven zone en leg daar mijn kite neer.
Net als ik m'n kite wil oplaten, zie ik dat er daar bij de parkeerplaats een groep kiters aankomt en hun spullen daar neerlegt.
Moet ik nou helemaal daarnaartoe om hun aan te gaan spreken?
Hoe hou je het leuk met elkaar aanspreken?
Volgens mij werkt het het best als:
- zoveel mogelijk mensen anderen aanspreken, zodat de last en de tijd die het kost, gedeeld worden (maar eerlijk gedeeld zal het nooit worden)
- je erop voorbereid bent dat een ander zsm het water op wil en geen zin heeft om te lopen
- je de ander de tijd geeft om aan het idee te wennen
Nog meer tips?
Jelle


