Versus is fan. We zette de Edge anderhalf jaar geleden in Nederland op de kaart met onderstaande filmpje, ondertussen is deze meer dan 100.000 x bekeken.
Wij riepen het toen al: De Ozone Edge is voor een grote groep kiters de kite waar ze op uit gaan komen. Het high-performance model van Ozone klinkt namelijk niet heel toegankelijk. Jammer, want de Edge is juist een makkelijk te handelen kite die je hoog laat springen, erg lang laat hangen en waar je makkelijk veel hoogte mee loopt. Ook prettig: de edge heeft een opvallend goede low-end wat hem zeer geschikt maakt voor zwaardere riders (90+kg) die met normale allround kites vaak net tekort komen in het onderste windbereik. Los van alle bovenstaande kwaliteiten voor de freerider zou je het bijna vergeten…: maar de Ozone Edge wint dus courseraces… Dat het model aerodynamisch in orde is behoeft dus geen uitleg.
Wij citeren uit onze eerdere review van de Edge 2012:
„ De Edge is een onbetwiste vliegmachine, gefokt op snelheid, lift, hangtime en efficiëntie. Geen grammetje vet, 100% performance. Je merkt heel duidelijk aan deze kite dat het messcherpe profiel veel werk voor je verzet. De kite heeft een zeer groot bereik waarin hij over het gehele bereik nauwkeurig, vertrouwt en goed te controleren is„
Wat is er dan anno 2014 nog aan de Edge te verbeteren? Wij hadden om eerlijk te zijn onze verwachtingen lager liggen; waarschijnlijk weer wat gerommel in de marge, veel gescheer met weinig wol. Ozone zelf roemt zijn nieuwe software waardoor het profiel geoptimaliseerd zou moeten zijn, maar wij waren sceptisch voor de gewone sterveling. Flink onterecht.
De Edge heeft een grote slag gemaakt voor 2014. Eigenlijk zouden we de review nu kunnen afronden met: op alle aspecten verbeterd. Dat zou ons typewerk, en jou leeswerk schelen, maar zo makkelijk maken we ons er niet vanaf. Wat ons positief is opgevallen:
