Afgelopen woensdag heerlijk gevaren op Workum. Tussen 12 en 14, de buien laten gaan en om 15:00 snel het water weer op. Wind was NNW, waardoor je lekker op de branding af kon raggen om snel om te keren op een golf. Kite viel aldaar in het water en klapte een aantal keer om. Ik dacht even herstarten terug naar de kant met gekruiste lijnen en herstellen op het strand. Vervolgens zat er een stuurlijn om mijn enkel, waardoor ik weg werd getrokken door de kite die 3 tot 4 keer loopend mij onder/ door het water sleurde. (ik dacht te verdrinken en raakte dan ook snel in paniek) Veel pijn in en rondom mijn enkel waar de lijn in het snijden was, kreeg ik na 3 of 4 sessies van die loops de mogelijkheid om de voet los te krijgen. Ik dacht gelukkig, ik ga het overleven. Ik kwam erachter dat mijn leach niet vast zat maar had ook geen mogelijkheid om die nog te bevestigen, loop na loop na loop, sleurende en happend naar lucht, lukte het mij om uit te haken. Ik dacht die kite die komt wel. Op dat moment waren er verschillende collega kiters te hulp geschoten. Eentje die mijn board naar het strand bracht en een ander die mijn kite redde en voor me vasthield. Nog een ander hoorde ik roepen:altijd je Quick Release gebruiken! Nog altijd wat in de war van zuurstof tekort en adrenaline de jongens bedankt besefte ik mij pas op de terugweg naar het strand dat ik mijn QR helemaal niet gebruikt hebt. Het leek wel alsof er door je overlevingsinstinct en adrenaline de hersendelen die de logische handelingen moeten verrichten niet meer werken. Een kat in het nauw maakt immers rare sprongen. Misschien ook maar goed dat ik misschien niet gelijk aan mijn QR had getrokken omdat dan w.s. alle kracht van de kite op mijn enkel terecht was gekomen. Ik heb dit topic gemaakt om iedereen bewust te maken van de paniekerige situaties waar we in terecht kunnen komen en een stukje bewustwording van de juiste handelingen. Ik was erg verrast door de pijn en angst om te verdrinken, maar een logische reactie kwam er niet, zelfs nadat ik mijn voet los had heb ik op armkracht uitgehaakt. Vaag maar waar. Daarbij kwam ik een mesje tegen in mijn Mystic trapeze,goed om te weten, al hoop ik nooit meer zoiets mee te maken.

Jeetje, een ongeluk zit in een klein hoekje!
Hoe is het nu met je enkel?

Wat me opvalt bij een aantal van deze kite-mares is het volgende: er wordt laat of zelfs niet gereageerd door omstanders. Kiters nota bene.

Ik weet zelf (http://www.hanglos.nl/forum/180864/kiteforum-safety-probleem-bandit-dos.html ) hoe ontzettend prettig het is als er wel wordt gereageerd. Zeker omdat degene die in eerste instantie had kunnen voorkomen dat ik überhaupt de kant op werd gesleurd, een stapje opzij zette om maar niet geraakt te worden door mijn loopende kite. Achteraf verbaast me dat steeds meer. Gelukkig was Willem er om m'n kite tegen te houden.

Los van de ontzettend goede tips van Bruno, zeer nuttig, blijft gelden dat we op elkaar moeten letten, en elkaar moeten helpen waar nodig.