Reisverslag holbox 2004/2005
Woensdag 3-11
We hadden de wekker op 7.00 gezet en om 7.50 moesten we in de bus zitten mét al onze spullen natuurlijk. Dit zou nog een groter probleem worden dan we dachten….!
Eerst even gedouched en de koffer weer ingepakt waarna we de sleutel ingeleverd hadden. Vanaf het hotel is het misschien net 600 meter lopen naar het busstation.
Na een “hasta luego†pakten wij de koffers en de boardbags op en we werden meteen besprongen door een taxichauffeur (amigo, amigo, taxi? Taxi?) maar die hadden we niet nodig want er was NO WAY dat we alle shit in die taxi zouden krijgen.
Enfin…. Harm pakte zijn spulletjes en begon te lopen en ik pakte ook vol goede moed mijn spulletje (maar dan wel 123 kilo aan spulletjes) en begon ook te lopen.
Aangezien we geen ontbijt hadden gehad en dus op een compleet lege maag liepen hadden we dus ook weinig energie om te verbranden en na een kleine 20 tot 30 meter trok mijn pakketjes al een heel stuk minder enthousiast over straat.
In de eerste 100 meter heb ik mijn boardbag een keer of 4 neer moeten zetten omdat ik het simpelweg niet kon tillen en daarna was ik echt helemaal leeg! Dat werd nog lastig met 500 meter te gaan en time running out.
Harmpie stond al halverwege te wachten en kwam me even helpen en even later stonden we met zijn 2-en halverwege.
Toen kwam het, nu moesten we een drukke weg oversteken waarbij het verkeer van achter een muur de bocht om kwam en we dus niks aan konden zien komen.
We besloten alles maar stuk voor stuk naar de overkant te “rennenâ€. Met de koffers was dit niet zo´n probleem maar toen kwam die verdomde boardbag van mij nog.
Nadat het erop leek dat er even geen auto´s aan kwamen hebben we met zijn 2en die boardbag opgetild wat op dat moment écht niet meer mee viel, en we zijn gewoon koste wat kost die straat overgestoken. Wat denk je….? Natuurlijk!!! We zijn precies halverwege en daar komen de eerste auto´s weer de bocht om vliegen en dan sta je daar kletsnat van het zweet, smorgensvroeg om 7.40 midden op straat met je tasje van 83 kilootjes schoon aan de haak….! Godverdomme! Wij twijfelde heel even wat we moesten doen en op dat moment kantelde de hele boardbag ondersteboven, wij toch maar met veel geweld doorgelopen en onder luid getoeter de overkant gehaald…..pfffffffffftttt!
Nu hadden we het helemaal gehad, we waren kletsnat van het zweet, stonden letterlijk helemaal te shaken op onze benen en konden die klote boardbag ook maar amper meer vast houden. Toen nog de bocht om en langs een hele rij wachtende taxis die standaard voor de ingang van het busstation staan te wachten. Hier vond natuurlijk IEDERE chauffeur het nodig om te vragen of we een taxi wilde. Uiteindelijk met zoveel mogelijk snelheid als we nog konden maken de vertrek hal binnen gelopen zodat we in 1 keer over die rubberen matten konden rijden! Dit ging maar half goed eigenlijk want de mat vouwde dubbel dus we trokken die hele mat mee de hal in.
Daarna alles 1 voor 1 naar het toegangshek gebracht waar we nog net wat drinken konden kopen voor onderweg en toen konden we gaan proberen om alles in het bagage gedeelte te proppen. Dit ging gelukkig redelijk goed en even later zaten we allebei helemaal total loss in onze stoel. Yessss…………we did it.
Het eerste half uur nog een beetje na zitten shaken maar daarna ging het wel.
Na 3uur rijden waren we in Chiquila waar altijd een paar van die fietstaxi´s op je af komen. Normaal heb je die niet nodig maar nu hadden ze er spijt van dat ze op ons af vlogen hahahahahha.
Taxi? Taxi señor?? SI POR FAVOR!!!!!
Eerst de koffers op de ene bakfiets geladen en toen de boardbags nog, die kerel pakt heel loyaal het ene handvat op en dacht ons even te helpen om dat tasje op zijn fiets te leggen. Hij zet kracht om op te staan…………niets…….toen kreeg ie een rood hoofd, begon lichtelijk te schelden in het spaans en uiteindelijk kreeg hij ´m van de grond af. Hahahahahaha die is de rest van de dag niet meer zo happig op touristen met een flinke tas hahahaha! Zodra de tas op zijn fiets lag (die het wonder boven wonder kon houden) zijn we naar de pier gelopen waar alles op de boot geladen werdt!
Na een half uurtje varen op holbox aan land gekomen en zodra ons laatste stukje bagage de grond aanraakte begon het me toch een partij te regenen! Haleluja nog aan toe zeg!
Taxi´s waren er ook niet meer dus ………..wachten…! uiteindelijk een taxi gevonden en even later zaten we eindelijk in Tortugas aan de bar met Patrick & Fransesca waar we het komende half jaar in het hotel zullen wonen!
Diezelfde middag nog even een kite sessie eruit geperst en dat was goed!
S´avonds vroeg naar bed gegaan want we waren behoorlijk moe.
Donderdag 4-11
Lekker kunnen varen met de 16 meter. Zonnetje erbij……temperatuurtje van gemiddeld 30 graden en zeewater van een graad of 24……hmmm hoe slecht kun je het hebben?!
Smiddags weer een lease auto geregeld (foto staat op onze website in de mexico area) en een aantal mensen weer gaan begroeten.
De meeste mensen herkennen me nog van vorig jaar dus dat is erg gezellig! Ik voel me af en toe net sinterklaas die op zijn boot naar de mensen staat te zwaaien alleen doe ik dat dan vanuit mijn golfkarretje haahhaha.
Vrijdag 5-11
We hebben behoorlijk last van een jet-lag! Deze ochtend waren Harm en ik allebei al rond 5.00 wakker en nadat we op het strand ontdekt hadden dat het al goed waaide besloten we maar om een ochtendsessie te houden.
Om 5.45 reden we bepakt en bezakt het strand op en om 6.05 stonden we allebei op het water…. En dat was GOED kan ik je wel vertellen!!
Niet veel late kwam de zon op van achter het eiland en dan sta je met zijn 2-en helemaal alleen op het water…..wow!
Ik heb met de 13 meter diesel van slingshot gevaren en dat is een geweldige kite!!!
Lekker rustig en heel comfortabel met toch lekker wat kracht erin. Hier gaat nog veel mee gevaren worden…!
Rond een uur of 8.00 zijn we wat gaan eten en smiddags hebben we nog een sessie gedaan maar dat was in de regen want de eerste “norte†staat eraan te komen. Dit is een noorden wind die pal aanlandig is en bijna altijd erg hard is! Van 20 up to 32 knots! Tusssen de windkracht 6 en 8 zeg maar.
Ik hield het na een uurtje voor gezien maar Harm en een aantal andere nederlanders die hier zitten hebben nog tot 17.30 doorgeknald waarbij het alleen maar harder ging waaien. Iedereen was zeer tevreden als ik de verhalen zo hoor.
Vanavond had de kok van een italiaans restaurant voor ons in het hotel gekookt (spaghetti Carbonara) en dat was erg lekker! Aangezien we van onze jet-lag af moesten zijn we zo lang mogelijk wakker gebleven en uiteindelijk om 0.00 gaan slapen. Morgen komt de “Norte†dus we moeten uitgerust zijn……. Dat word beulen!
BEUL ZE MIKE ..... ondertussen zullen wij hier de vrede wel bewaren 
