IJmuiden, 18 juni 2008
Lieve kitezone,
Vandaag ben je van ons heengegaan, zomaar, ineens. Jij, vaste vriend op IJmuiden, deelde altijd mee in ons plezier, luisterde stilletjes naar onze verhalen, en stond altijd met je twee palen als een rots in de branding, op ons te wachten, als wij uitgeput terug kwamen van een haksessie op die mooie IJmuidense zee.
Maar helaas, vroeger is niet meer. Tijden veranderen lieve kitezone, en kiters blijkbaar ook. Tuurlijk zag ik vandaag wat er gebeurde, maar weet je, dit zat eraan te komen. Alleen de manier waarop ze je weer links (ehhh rechts) lieten liggen, dat is inderdaad niet goed te praten. Ik begrijp dat je boos bent, teleurgesteld bent, verdrietig bent, en dat je Jellenu mist op dit soort dagen voor een beetje steun en aandacht.
Weet je kitezone, ik denk, nee ik weet wel zeker, dat binnenkort heel veel kiters weer aan je gaan denken. Als de spot IJmuiden gesloten wordt, doordat ze zich niet aan de plaatselijke regels houden, dan zullen de verhalen weer boven komen. "Weet je nog, toen, begin 2008, toen we nog mochten kiten op IJmuiden, toen we onze 'eigen' kitezone hadden ...". "Helaas, die tijd is niet meer, wat zou ik graag die golven weer rippen daar ... waren mooie tijden hoor!"
Wie weet kitezone, wie weet kan het tij nog keren, en krijg je weer de aandacht die je verdient, en houden de kiters samen de spot nog open ...
Rust zacht lieve kitezone ...
