tmkVraagstellerlid sinds 2008 · 2.065 berichten30 jul 2009 23:28
Na de Scarred! marathon op MTV te hebben gezien, bedacht ik me dat er niet alleen bij skaten, bmw, en snowboaden heftige shit gebeurt, maar ook met kitesurfen!
Natuurlijk niet zo heftig, maar er zijn vast wel gevallen waarvan je toch verkrampt bij de gedachte hoe het zou zijn als het jezelf overkwam.
Mijn verhaal:
Ik had eindelijk mijn gear compleet, en was naar de IJmuiderslag gefietst om even het kiten te proberen zonder te lessen.
Nou is het me met geklooi toch wel gelukt om een stukje van 7 meter te kunnen varen. En zo nog eens, en nog eens 5 meter. Helemaal de bom!
Uiteindelijk wou ik weer verder met skimboarden, en besloot het stukje tot mijn spullen terug te varen.
Ik vaar zo lang tot ik droog stond, kwam er een golfje aan welke zand over het board spoelde.
Ik weet het niet goed meer hoe het gebeurde, maar mijn kite (Fuel 13m2 uit 2004) ging door de powerzone recht naar beneden, en doordat mijn board in het zand zat gezogen ben ik al het ware uit mijn binding getrokken.
1 voet kon ik er nog net uit halen, de andere bleef hangen! Een fractie voor de kite de grond raakte, waarbij het meeste kracht genereerde, heb ik mijn board uit het zand gelanceerd, en schoof ik 4 meter verder tot stilstand.
Ik stond op en zag mn hele voet onder de bloed.
Spullen ingepakt, en om het kennemermeer naar de reddingspost gefietst voor EHBO.
Ze vonden het een aardig wondje, dat nog net geen hechting waar was.
Het zand moest eruit.. Ze probeerden het voor me te spoelen, evt met een watje (geloof ik, maar ze deden het wel op de juiste manier, want ik heb ook mn EHBO
). Ik stelde voor om het zelf te doen. Ze deden rustig aan, want ze weten niet hoeveel pijn het doet (waar ik begrip voor had). Gewoon de volle straal erop, met het watje op de wond peuteren, en het zand was er na 15 minuten uit 
Ze vonden het geen leuk gezicht, hoe ik er in zat te roeren 
. Pleister eroverheen (met aanraden de voet rust te geven, er op letten dat het niet opengaat), en naar huis gefiets (toen legde ik het toch open om er een foto van te maken).
Slechte zet. De volgende dag had ik les, en moest dus in de ochtend sportverband halen om het te verbinden.
Watervast is dat spul echt niet, maar ik moest wat. Gelijk erna heb ik de trein gepakt en daar mn voet snel verbonden. De les was een drama. Lopen brandde, om die voet in de binding te krijgen was pijnlijk het stuiteren over de golfjes, en dan nog de crashes
De wond lag zo goed als open, en bloedde niet.. Die avond dat ik terug was ging ik toch naar het ziekenhuis naar de eerste hulp. Het was niet genoeg voor een hechting, OF lijm.
Pech, gewoon een pleister eroverheen, en laat het maar dichtgroeien. Zo liep ik ruim een week rond tot het eindelijk was vastgegroeid
Het wondje is ter grootte van een 2 cent munt.
Nadat het vastgegroeid was, was het velletje dat ik in de onderstaade foto vasthoudt, nog steeds gevoelloos.
Pas na een maand kreeg ik er langzaam weer gevoel in
Foto van dezelfde dag:
Foto nu:
Komt nog
Geen grote wond geweest, maar het is een mooi litteken welke mij aan mn allereerste keer kiten herinnert
Natuurlijk niet zo heftig, maar er zijn vast wel gevallen waarvan je toch verkrampt bij de gedachte hoe het zou zijn als het jezelf overkwam.
Mijn verhaal:
Ik had eindelijk mijn gear compleet, en was naar de IJmuiderslag gefietst om even het kiten te proberen zonder te lessen.
Nou is het me met geklooi toch wel gelukt om een stukje van 7 meter te kunnen varen. En zo nog eens, en nog eens 5 meter. Helemaal de bom!
Uiteindelijk wou ik weer verder met skimboarden, en besloot het stukje tot mijn spullen terug te varen.
Ik vaar zo lang tot ik droog stond, kwam er een golfje aan welke zand over het board spoelde.
Ik weet het niet goed meer hoe het gebeurde, maar mijn kite (Fuel 13m2 uit 2004) ging door de powerzone recht naar beneden, en doordat mijn board in het zand zat gezogen ben ik al het ware uit mijn binding getrokken.
1 voet kon ik er nog net uit halen, de andere bleef hangen! Een fractie voor de kite de grond raakte, waarbij het meeste kracht genereerde, heb ik mijn board uit het zand gelanceerd, en schoof ik 4 meter verder tot stilstand.
Ik stond op en zag mn hele voet onder de bloed.
Spullen ingepakt, en om het kennemermeer naar de reddingspost gefietst voor EHBO.
Ze vonden het een aardig wondje, dat nog net geen hechting waar was.
Het zand moest eruit.. Ze probeerden het voor me te spoelen, evt met een watje (geloof ik, maar ze deden het wel op de juiste manier, want ik heb ook mn EHBO
). Ik stelde voor om het zelf te doen. Ze deden rustig aan, want ze weten niet hoeveel pijn het doet (waar ik begrip voor had). Gewoon de volle straal erop, met het watje op de wond peuteren, en het zand was er na 15 minuten uit Ze vonden het geen leuk gezicht, hoe ik er in zat te roeren . Pleister eroverheen (met aanraden de voet rust te geven, er op letten dat het niet opengaat), en naar huis gefiets (toen legde ik het toch open om er een foto van te maken).
Slechte zet. De volgende dag had ik les, en moest dus in de ochtend sportverband halen om het te verbinden.
Watervast is dat spul echt niet, maar ik moest wat. Gelijk erna heb ik de trein gepakt en daar mn voet snel verbonden. De les was een drama. Lopen brandde, om die voet in de binding te krijgen was pijnlijk het stuiteren over de golfjes, en dan nog de crashes
De wond lag zo goed als open, en bloedde niet.. Die avond dat ik terug was ging ik toch naar het ziekenhuis naar de eerste hulp. Het was niet genoeg voor een hechting, OF lijm.
Pech, gewoon een pleister eroverheen, en laat het maar dichtgroeien. Zo liep ik ruim een week rond tot het eindelijk was vastgegroeid
Het wondje is ter grootte van een 2 cent munt.
Nadat het vastgegroeid was, was het velletje dat ik in de onderstaade foto vasthoudt, nog steeds gevoelloos.
Pas na een maand kreeg ik er langzaam weer gevoel in
Foto van dezelfde dag:
Foto nu:
Komt nog
Geen grote wond geweest, maar het is een mooi litteken welke mij aan mn allereerste keer kiten herinnert
