Zoek een spot, vraag of kiteInloggenHanglos Pasniet om met de eer te gaan stijken maar ik zag op kitehigh het volgende topic en vondt het interesant genoeg om het hier ook te delen.
alle "eer"/kudo's zijn voor kitehigh member bikiniisuit
http://www.kitehigh.nl/forum/index.php?topic=47594.msg678337;boardseen#new
Inderdaad interessant stuk Icarus! Nooit echt bij stil gestaan dus zeker het lezen waard -->
Verdrinking lijkt niet op verdrinking
De nieuwe kapitein sprong volledig gekleed van het dek en sprintte door het water. Het was een voormalig badmeester en hield zijn ogen op het slachtoffer terwijl hij recht naar het paar zwemt dat zich bevindt tussen de verankerde sportvissers en het strand. “Ik denk dat hij denkt dat je verdrinkt.” zegt de man tegen zijn vrouw. Ze waren water naar elkaar aan het spatten en zij had geschreeuwd. Ze waren maar gaan staan, op nek-diepte in het zand. “Met ons is alles goed, wat is hij aan het doen?” vroeg ze een beetje geërgerd. “Met ons is alles goed!” schreeuwde de man, zwaaiend naar de kapitein, maar hij bleef hard zwemmen. ”Aan de kant!” Hij blafte toen hij tussen het verbijsterde echtpaar door sprintte. Direct achter hen, op nog geen drie meter afstand, was hun negen jaar oude dochter aan het verdrinken. Veilig boven op het dek, in de armen van de kapitein, barste ze in tranen uit, “Papa!”.
Hoe kon deze kapitein weten -van vijftig meter afstand- wat de vader niet kon herkennen van slechts drie meter? Verdrinking is niet de gewelddadige, spattende roep om hulp die de meeste mensen verwachten. De kapitein is getraind in het herkennen van verdrinkingen door deskundigen en jarenlange ervaring. De vader had echter geleerd waar verdrinking op lijkt door te kijken naar de televisie. Als je tijd op of bij het water spendeert (hint: dat geldt voor ons allemaal), dan moet u ervoor zorgen dat u en uw bemanning weet waar naar te kijken wanneer mensen in het water gaan. Totdat ze betraand “Papa!” riep, had ze geen geluid gemaakt. Als voormalig kustwacht en reddingszwemmer was ik totaal niet verbaasd door dit verhaal. Verdrinking is bijna altijd een bedrieglijk rustig gebeuren. Het zwaaien, spatten en schreeuwen dat de dramatische televisiebeelden ons op voorbereid wordt maar zelden gezien in de praktijk.
lees hier verder: http://mariovittone.com/2010/07/verdrinking/
Bedankt voor het posten, zeer nuttige info! Wij zijn als kiters en surfers misschien wel wat gewend in het water maar als je bedenkt dat binnen 20-60 seconden iemand kan verdrinken, dan sta je er wel even bij stil dan (tenminste ik wel). Ik denk dat wij als kiters en surfers voor dit soort ernstige ongevallen alert voor elkaar maar ook voor andere strand gebruikers zouden mogen zijn.. You Never Know!! 
Ik heb is bij het zwembad gelegen en er kwam een kind van een jaar of 4 aanlopen en die sprong in het zwembad. Hij zakte naar de bodem zonder 1 geluidje en zonder maar te spetteren. Snel erin gesprongen en hem van de bodem gehaald en op de kant gezet. Hij huilde niet en had ook niet het idee dat er iets ernstigs gebeurt was.
Zijn moeder kwam aanrennen en bedankte me 100x; hij kon dus ook echt niet zwemmen.
Goed verhaal zeg
niet om met de eer te gaan stijken maar ik zag op kitehigh het volgende topic en vondt het interesant genoeg om het hier ook te delen.
alle "eer"/kudo's zijn voor kitehigh member bikiniisuit
http://www.kitehigh.nl/forum/index.php?topic=47594.msg678337;boardseen#new
Inderdaad interessant stuk Icarus! Nooit echt bij stil gestaan dus zeker het lezen waard -->
Verdrinking lijkt niet op verdrinking
De nieuwe kapitein sprong volledig gekleed van het dek en sprintte door het water. Het was een voormalig badmeester en hield zijn ogen op het slachtoffer terwijl hij recht naar het paar zwemt dat zich bevindt tussen de verankerde sportvissers en het strand. “Ik denk dat hij denkt dat je verdrinkt.” zegt de man tegen zijn vrouw. Ze waren water naar elkaar aan het spatten en zij had geschreeuwd. Ze waren maar gaan staan, op nek-diepte in het zand. “Met ons is alles goed, wat is hij aan het doen?” vroeg ze een beetje geërgerd. “Met ons is alles goed!” schreeuwde de man, zwaaiend naar de kapitein, maar hij bleef hard zwemmen. ”Aan de kant!” Hij blafte toen hij tussen het verbijsterde echtpaar door sprintte. Direct achter hen, op nog geen drie meter afstand, was hun negen jaar oude dochter aan het verdrinken. Veilig boven op het dek, in de armen van de kapitein, barste ze in tranen uit, “Papa!”.
Hoe kon deze kapitein weten -van vijftig meter afstand- wat de vader niet kon herkennen van slechts drie meter? Verdrinking is niet de gewelddadige, spattende roep om hulp die de meeste mensen verwachten. De kapitein is getraind in het herkennen van verdrinkingen door deskundigen en jarenlange ervaring. De vader had echter geleerd waar verdrinking op lijkt door te kijken naar de televisie. Als je tijd op of bij het water spendeert (hint: dat geldt voor ons allemaal), dan moet u ervoor zorgen dat u en uw bemanning weet waar naar te kijken wanneer mensen in het water gaan. Totdat ze betraand “Papa!” riep, had ze geen geluid gemaakt. Als voormalig kustwacht en reddingszwemmer was ik totaal niet verbaasd door dit verhaal. Verdrinking is bijna altijd een bedrieglijk rustig gebeuren. Het zwaaien, spatten en schreeuwen dat de dramatische televisiebeelden ons op voorbereid wordt maar zelden gezien in de praktijk.
lees hier verder: http://mariovittone.com/2010/07/verdrinking/
Bedankt voor het posten, zeer nuttige info! Wij zijn als kiters en surfers misschien wel wat gewend in het water maar als je bedenkt dat binnen 20-60 seconden iemand kan verdrinken, dan sta je er wel even bij stil dan (tenminste ik wel). Ik denk dat wij als kiters en surfers voor dit soort ernstige ongevallen alert voor elkaar maar ook voor andere strand gebruikers zouden mogen zijn.. You Never Know!!
Ik heb is bij het zwembad gelegen en er kwam een kind van een jaar of 4 aanlopen en die sprong in het zwembad. Hij zakte naar de bodem zonder 1 geluidje en zonder maar te spetteren. Snel erin gesprongen en hem van de bodem gehaald en op de kant gezet. Hij huilde niet en had ook niet het idee dat er iets ernstigs gebeurt was.
Zijn moeder kwam aanrennen en bedankte me 100x; hij kon dus ook echt niet zwemmen.
Goed verhaal zeg