We zijn kaapstad ontvlucht. De krachtige zuid-ooster heeft ons verjaagt richting het oostelijke gedeelte van Zuid-Afrika. Langs de welbekende en touristische ‘garden route’ zijn we opzoek gegaan naar een aantal mooie spots. Bewapend met hakbijl een tweedehands tent en een kritisch roodstaande bankrekening, moest er elke keer weer gezocht worden naar een gratis kampeerplek en goedkoop en onsmakelijk eten. Bij onze eerste spot ‘Witsands’ lukte dit aardig. De campingbaas was te dronken om ons op te merken, en zo konden we gratis verblijven op vijf minuten afstand van de lagune. Tevens werden we uitgenodigd door een te vriendelijk bejaard stelletje om een vorkje mee te prikken.
Na twee dagen zette we onze trip voort naar plettenbergbay. Deze super lokatie biedt zowel mooie golven als een waanzinnige langune. Helaas moesten we hier twee dagen wachten op wind, maar de tijd werd nuttige besteed met wat kanoe-kiting en vissen vanuit een lekke boot. De volgende morgen om een uur of 6 werd ons tentje letterlijk plat geblazen door een krachtige zuidwester. De kitesessie duurde kort maar het uurtje deed ons erg goed.
Verder slapen lukt niet meer, dus besloten we om onze aktieve lijven van een 216 meter hoge brug af te gooien aan een elastiekje. Het schijnt de hoogste bungy jump ter wereld te zijn, en het gaf echt een super kick. Na de sprong zijn we even een colatje gaan drinken in Jefreys bay en een bezoekje gebracht aan een van de vele surfshops. Relaxt sfeertje hangt daar, maar de kust is niet echt geschikt voor kiters. Het schijnt dat je waanzinnig
De moeheid sloeg aardig in, maar in de verte zagen we de zee voorzien van een flinke dosis schuimkoppen. In de weide omgeving was geen weg te vinden richting de kust en een ook onze kaart gaf niets aan. De keuze was vrij eenvoudig, of rondjes rijden in een vaag oerwoud of een kwartiertje door het bos wandelen om een vette kitesurfsessie mee te pakken. Het kwartiertje lopen werd meer dan 3 uur hiken door de meest ellendige boscondities. Aangekomen bij de rand van het bos zagen we de spot. HOLY SHIT dit is waanzinnig!!!!
En inderdaad, een super constante wind vanuit zee zorgde voor top condities voor de 9meter.
De dag ging helaas voorbij en met een voldaan gevoel moesten we het hele stuk weer terug lopen. Maar het was het meer dan waard. De trip loopt nu op zijn einde aangezien onze terugvlucht vanuit Kaapstad over minder dan 3 weken geboekt staat. De auto moet nog verkocht worden dus we moeten helaas weer richting Kaapstad.
En dan zit je nu in een onbekend dorpje in een internetcafe terug te denken aan de afgelopen vijf maanden. Het was een geweldige tijd, maar helaas loopt ook dit op z’n eind. Maar ik mag niet klagen, het seizoen gaat in
Hopelijk volgend jaar nog meer Hollanders in Kaapstad en tot in
