Van Mallorca naar Tarifa
Eind juni was het dan zover. De zomer was klaar om te beginnen. Eerst drie weken met Slis naar Mallorca om de thermiek te temmen om daarna via Frankrijk en Mar Menor naar Tarifa te karren. Op Mallorca verbleven we bij de importeur voor Flysurfer en Spleene boardjes. Goed moment dus om even wat materiaal te testen. Helaas waren de meeste dagen te licht om het boardje van mijn keuze te testen dus nam ik hem (met hulp van Ramon) maar mee naar Mar Menor en da place 2 be: Tarifa, de windhoofstad van Europa.
Omdat ik gewend ben om met wind van 10 tot en met 25 knopen te varen wilde ik een boardje waarmee ik al snel hoogte kon lopen, ook met windkracht 3 dus. Maar ook een boardje dat lang te houden zou zijn. Dus tot een knoopje of 30. Volgens de fabrikant is de RIP 134 zo'n boardje dat ook nog eens uitstekend geschikt zou moeten zijn voor Freestyle.
Level van de tester.
Op het moment kite ik een jaar, min de winter, want dan ga ik liever de sneeuw in. Op het moment ben ik bezig om de eerste tricks in te zetten en dan met veel geluk ook nog te landen. Dingetjes als Backrolls, Frontrolls, Railey's, Slided HP-tjes, Airjibes, en meer van dat soort ongein. Het leukste is dan natuurlijk om een boardje te hebben waar je die probeerseltjes goed mee kan landen. Ik moet zeggen dat het board verbazingwekkend makkelijk land bij een flinke sprong of backroll.
Soms heb je ook wel eens goede dagen op Mallorca
Ervaring met het board.
Inmiddels heb ik het board ongeveer 20 verschillende dagen gevaren. Vanaf 14 knopen kan ik het board varen met mijn 10 vierkante meter Psycho 3 en ik heb hem tot aan een knoopje of 26 gevaren. Het is niet voor niks natuurlijk dat ik het boardje mee wilde nemen naar Tarifa, want mijn eerste gevoel op Mallorca was dat het boardje heerlijk vaart. Van een lekkere golfsessie op Mallorca tot een knettertjepoepertjeharde levante hier in Tarifa. Al ben ik stiekem voor die laatste windvariant een stukje verderop gaan zitten in Caños de Mecca. Daar is ie zo 2 Bft minder en lekkere golfjes!
Bewust heb ik gekozen voor de 134 RIP. De 128 was voor mijn gevoel vaak net iets te klein. Ik weeg meer dan 80 kilo en de kite die ik gebruik is niet al te groot. Met iets meer weerstand op het water helpt dan om vroeger los te komen. Sowieso produceren veel fabrikanten grotere boardmaatjes dan voorheen. Komt dat doordat de sport meer powermoves heeft gekregen. Ik als niet zo ervaren kiter denk dat het ook te maken heeft met een beter hoogte kunnen lopen.
Lowwind Jumping in de baai van Can Pastilla.
De pads van de Spleene 2007 reeks zijn meer dan twee keer zo dik als de 2006 serie. Hierdoor zou je boardgevoel minder kunnen worden. Persoonlijk geen last van gehad, maar er zit wat in. Wel vind ik de dikte fijn voor het landen van sprongen: like jumping on Nike Air Max.
Maar wat niet al te fijn is zijn de straps. Om ervoor te zorgen dat het board makkelijk mee kan op reis zijn deze makkelijk los te halen en vast te maken. Helaas wordt het hierdoor heel lastig om custom straps op je board te zitten. En laat dat nou net zijn wat ik wilde doen. De eerste serie straps van de Spleene 2007 reeks had een probleem met het klittenband. De tweede serie is gelukkig wel juist, maar ik vind dat ze niet genoeg aansluiten aan de zijkanten van de voet. Hierdoor ga ik soms met mijn tenen omhoog staan als ik vaar. Daarbij moet ik dan weer wel vermelden dat ik mijn ideale straps nog niet gevonden heb. De liquidforce footstraps van dit jaar vond ik heel lekker zitten, maar die braken weer te snel...
Conclusie
Met de 134 en mijn 10 vierkante meter dek ik een windrange van 14 tot aan 26 knopen. Ik kan er keisnel mee varen, leuk mee in de golven spelen, tricks leren. Net wat ik nodig had. Nu nog de juiste straps!
