Vandaag was ik bij de bunker heerlijk strapless aan het varen tot ik ineens van mijn board viel, mijn kite in een golf landde en niet meer te relaunchen was. Self-rescue was de logische volgende stap. Dat ging prima en inmiddels stond de KNRM-auto al aan de kant op me te wachten, wat wel een veilig gevoel geeft.
Een kiter heeft mijn board naar de kant gebracht en een ander kwam vragen of ik ok was. Supersympathiek en zeer gewaardeerd. Ik dobberde relaxt op mijn kite richting het strand
Aan het begin van de branding aangekomen klapt er een grote golf over mijn kite en raakt deze lek (losgeschoten one-pump slangetje blijkt later, valt weer mee). Een van de kiters komt nogmaals vragen of alles goed gaat en ik geef aan dat mijn kite lek is. Hij neemt hem mee (respect!) en ik zwem verder naar de kant. De KNRM vangt me daar op en zet me af bij de bunker. Ik kan nog net een duim opsteken naar een van de jongens die me geholpen heeft maar ik wil toch nog even via deze weg iedereen bedanken die geholpen heeft. Dus kiters, en KNRM: bedankt!
![]()

