Lex @ HQ Brunotti
Nu mijn nek weer een beetje uit de kreukels is, gluur ik een beetje tussen de computers door en babbel wat met de mensen van deze afdeling. Ik ken ze gelukkig al redelijk goed.
Elke keer als ik hier binnen kom, klop ik even tegen mijn boardje dat bij de entree staat. Neem ik de trap naar boven, groet ik alle riders aan de muur. Een soort Wall of fame waar ik langs loop. “ Hey Tom, Stefano, Bruna, Sander, Kari, Youri, Sigve en hé Lex jij ook hier.†Maar meestal neem ik de lift. Het is nog zo vroeg namelijk.
Achter me staan Eline en Meike in hun nieuwe zomerkledij, best gezellig, voel me alleen een beetje bekeken.
Maar dat ik me bekeken voel kan ook zijn omdat dit mijn eerste kantoor baantje is.
Naast banketbakker en kitesurfinstructeur is dit ook weer een hele ervaring op zich!
Al voel ik me hier prima thuis, een kantoorbaan is niet wat ik in gedachte had toen ik begon met kiteboarden! Maar een nek breken stond ook niet in mijn planning. En na 4 maanden revalideren met nog 2 maanden te gaan leek het mij een goed alternatief voor gamen en chillen en luieren.
Het leuke hiervan vind ik dat je resultaat terug ziet. Ik ben aan de redactie begonnen van de schoolagenda en hier en daar doe ik nog wat andere dingen.
Je komt nog meer te weten over het merk en je praat lekker mee over de zaken in vergaderingen alsof je het echt allemaal weet.
Laatst kwam bijvoorbeeld Youri Zoon even langs, uiteraard om mij te zien, ik mis hem ook. Samen een blessure hebben is echt vet gezellig, beetje wedden wie er het eerst weer vaart, gokken wie het hoogst eindigt dit jaar. Helaas voor hem ben ik dat maar hé,
Zolang het maar gezellig blijft.
Met nog ongeveer 6 weken te gaan ben ik nog steeds druk met kiteboarden, al sta ik zelf niet op het water. Ik zet me nog steeds in voor me sponsors en ben blij hier te zijn, aangezien ik precies weet wat de ontwikkelingen en nieuwe spulletjes zijn, ik zit er met mijn neus boven op.
Zo zie je maar, altijd bezig blijven.
Just hang on,
Lex Dekker
Brunotti HQ
