drew62Vraagstellerlid sinds 2009 · 30 berichten10 okt 2010 18:39
Paniek op Mirns, wat begon als een heerlijke zonnige dag, 11, 12 knopen sideshore windje eindigde in een voor mij wel spannende middag.
rond een uur of 3 kwam een Vader richting mij zoon aangerend, hevig gebarend richting het water, ik stond wat verderop en kon niet horen waar het om ging, maar al gauw bleek zijn 13 jarige dochter ver biuten het kite gebied in de problemen was, Mike was net van plan om het water te verlaten omdat de wind een gemene slag was gedraait en was toegenomen volledig offshore, hetgeen oploeven naar de kant erg moeilijk maakte.
De man vroeg in duits of Mike wilde gaan helpen, van mij mocht hij dit niet, je kan niet een jongen van amper 16 hiermee opzadelen toch.
Ik besloot zelf als vader van 2 kinderen te gaan kijken of ik haar helpen kon, de rest van kitend Mirns had op dat moment nog weinig in de gaten behalve de dagjes mensen die stonden ineens aan blok het water op te tuuren en te wijzen, van de kant kon ik haar donkere kite nog net waarnemen en schatte de afstand en mijn kansen in, ....shit wat is ver weg !, kan ik dan zelf wel terug, wat kom ik tegen...fuck je laat een meisje van dertien toch niet verzuipen !! Inmiddels had ik snel de kite van Mike overgepakt en een flink board van het zand gepakt waar ik goed hoogte mee kon winnen, de wind trok verder aan, dat kon je aan de rimpeltjes op het water zien, even was ze uit mijn beeld vanwege de lage zon, shit dacht ik, nog even en je ziet haar niet meer.
Met 4 flinke slagen windmee kwam ze al snel in beeld, de kite lag op het water en ze was haar board kwijt, ze keek me met grote paniek ogen aan
en begon te huilen toe ik vlak bij haar was, ik weet niet wat ik moet doen, help me alstublieft, riep ze in duits. Ik liet mij achter haar in het water zakken en pakte haar gordel vast, de kite trok haar hevig door het water, fuck hier waait het nog harder zo ver offshore, ik de verte zag ik nog een glimp van een zeiljacht en het schoot door me hoofd dat er gelukkig nog ander leven was op het water. Dit is best een eng gevoel zo ver weg van het veilige strand.
Ik vroeg haar de safety los te trekken, huilende zei ze dat het haar niet lukte omdat de kite zo hard trok en er teveel spanning op de lijn stond, shit wat nu, ik liet mij afglijden richting de haar kite en schopte mijn board uit om niet in de lijnen verstrikt te raken, beet dacht ik bij het aanklampen van haar leading edge, als ik hem nu plat kan draaien is de kracht eruit, ik kijk omhoog en schrik, de lijnen van haar eind strut draaien in de lijnen van mijn eigen kite die geduldig als een rots in branding op twaalf uur staat, ik schrik me dood en de adrenaline schiet door mijn lijf, nu maak ik het alleen maar erger, ik moet hieruit, ik moet hieruit, fuck fuck, ik duw zo hard ik kan haar kite van mij af, die alleen maar weer terug komt, blijf rustig blijf rustig denk ik, geen paniek....gelukkig schieten de lijnen los en kan ik weg super mannen van haar kite, de paniek in haar ogen staan gegrift op mijn netvlies, wat nu...eerst terug naar mijn board, die al een flink stuk achter mij ligt, gelukkig heb ik veel geoefend op het supermannen en kom al hoesten en proestend bij mijn board aan, fuck dit is niet leuk meer, zelf word ik ook wat bangig, geen fouten maken vooral geen fouten maken dacht ik. De kant leek wel onzichtbaar en ik zag dat alles gewoon doorging, niemand zag wat en niemand deed wat, er leek niets aan de hand, het ging gewoon allemaal door.....dit kan niet, waarom komt er dan niemand helpen of kijken ?
Ik kite opnieuw naar haar toe, omdat ik haar kite even had vastgehouden was het haar wel geluk haar safety te trekken en was ze als een wonder via haar lijnen naar de kitegezwomen en hing ze aan de leading edge, wat een geluk dacht ik dat is haar redding, voor even, ik probeerde haar in mijn gebrekkig duits uit leggen wat ik ging doen. Ik kon niets met haar en haar vlieger, als ik haar op sleeptouw zou nemen, zink ik zelf en drijven we alleen nog verder af, hou je kite stevig vast ik ga hulp halen, en probeer haar wat gerust te stellen, 112 bellen roep ik na, goed vast houden en blijf rustig, haar ogen spraken boekdelen, ik kite weg, en voelde me raar, doe ik dit goed ?, ik moest lange slagen maken en zelf diep in het natuur gebied door kiten om zo snel mogelijk hoogte te winnen naar de kant, heel langzaam lukte het en kwam ik terug in een wereld die ik even niet wilde kennen, waarom ben ik alleen, ziet niemand dit gebeuren, waarom vaart iedereen door, dit voelt enorm kut. Ik race naar de kant Mike pakt snel mijn kite aan en en vraagt wat er aan de hand is, ik ren langs hem heen en roep vooruit naar iemand die op de dijk zit te zonnen en nog niest in de gaten heeft, heb je een MOBIEL ! Mag ik 112 bellen. Jongeman nog bedankt als je dit leest.
112, wauw dit gaat snel, politie, ambulance of brandweer, meld een vrouwlijke stem, uhhh, geen van alle, de KNRM roep ik ...een moment ik verbind u door met de kustwacht...kustwacht dacht ik, wat de f...Ik krijg een man aan de lijn en leg hem uit wat er aan de hand is, hij noteerd van . alles en hangt op, er staan steeds meer mensen over het water te tuuren, nu maar wachten, ik duim voor haar en hoe hard ik ook kijk ik zie haar gewoon niet meer ! Ik stuiter van de adrenaline en moet mijn verhaal kwijt, even later zie ik 2 speedboaten over het water aanracen vanuit Lemmer, oh gelukkig er komt iemand aan, wauw wat een land nederland, wat is dit goed geregeld, KNRM bedankt !!! Ik word direct lid.
Uiteindelijk komt het gelukkig allemaal weer goed, maar realiseer ik mij hoe snel het leven een wendig kan nemen waar je niet op gerekend had.
MIJN ADVIES :
GA NIET KITEN MET AFLANDIGE WIND
ga je wel, weet wat de risico's zijn en weet wat je kunt.
Ken je kitezone en ga niet tot het randje.
Ga nooit alleen en hou elkaar in de gaten.
en het laaste, laat een ander niet verzuipen en bied hulp ook al zijn ze onverstandig of duits of....
Ik hoop dat iemand mij ook komt helpen als ik eens in de problemen kom.
Kite save
Drew
rond een uur of 3 kwam een Vader richting mij zoon aangerend, hevig gebarend richting het water, ik stond wat verderop en kon niet horen waar het om ging, maar al gauw bleek zijn 13 jarige dochter ver biuten het kite gebied in de problemen was, Mike was net van plan om het water te verlaten omdat de wind een gemene slag was gedraait en was toegenomen volledig offshore, hetgeen oploeven naar de kant erg moeilijk maakte.
De man vroeg in duits of Mike wilde gaan helpen, van mij mocht hij dit niet, je kan niet een jongen van amper 16 hiermee opzadelen toch.
Ik besloot zelf als vader van 2 kinderen te gaan kijken of ik haar helpen kon, de rest van kitend Mirns had op dat moment nog weinig in de gaten behalve de dagjes mensen die stonden ineens aan blok het water op te tuuren en te wijzen, van de kant kon ik haar donkere kite nog net waarnemen en schatte de afstand en mijn kansen in, ....shit wat is ver weg !, kan ik dan zelf wel terug, wat kom ik tegen...fuck je laat een meisje van dertien toch niet verzuipen !! Inmiddels had ik snel de kite van Mike overgepakt en een flink board van het zand gepakt waar ik goed hoogte mee kon winnen, de wind trok verder aan, dat kon je aan de rimpeltjes op het water zien, even was ze uit mijn beeld vanwege de lage zon, shit dacht ik, nog even en je ziet haar niet meer.
Met 4 flinke slagen windmee kwam ze al snel in beeld, de kite lag op het water en ze was haar board kwijt, ze keek me met grote paniek ogen aan
en begon te huilen toe ik vlak bij haar was, ik weet niet wat ik moet doen, help me alstublieft, riep ze in duits. Ik liet mij achter haar in het water zakken en pakte haar gordel vast, de kite trok haar hevig door het water, fuck hier waait het nog harder zo ver offshore, ik de verte zag ik nog een glimp van een zeiljacht en het schoot door me hoofd dat er gelukkig nog ander leven was op het water. Dit is best een eng gevoel zo ver weg van het veilige strand.
Ik vroeg haar de safety los te trekken, huilende zei ze dat het haar niet lukte omdat de kite zo hard trok en er teveel spanning op de lijn stond, shit wat nu, ik liet mij afglijden richting de haar kite en schopte mijn board uit om niet in de lijnen verstrikt te raken, beet dacht ik bij het aanklampen van haar leading edge, als ik hem nu plat kan draaien is de kracht eruit, ik kijk omhoog en schrik, de lijnen van haar eind strut draaien in de lijnen van mijn eigen kite die geduldig als een rots in branding op twaalf uur staat, ik schrik me dood en de adrenaline schiet door mijn lijf, nu maak ik het alleen maar erger, ik moet hieruit, ik moet hieruit, fuck fuck, ik duw zo hard ik kan haar kite van mij af, die alleen maar weer terug komt, blijf rustig blijf rustig denk ik, geen paniek....gelukkig schieten de lijnen los en kan ik weg super mannen van haar kite, de paniek in haar ogen staan gegrift op mijn netvlies, wat nu...eerst terug naar mijn board, die al een flink stuk achter mij ligt, gelukkig heb ik veel geoefend op het supermannen en kom al hoesten en proestend bij mijn board aan, fuck dit is niet leuk meer, zelf word ik ook wat bangig, geen fouten maken vooral geen fouten maken dacht ik. De kant leek wel onzichtbaar en ik zag dat alles gewoon doorging, niemand zag wat en niemand deed wat, er leek niets aan de hand, het ging gewoon allemaal door.....dit kan niet, waarom komt er dan niemand helpen of kijken ?
Ik kite opnieuw naar haar toe, omdat ik haar kite even had vastgehouden was het haar wel geluk haar safety te trekken en was ze als een wonder via haar lijnen naar de kitegezwomen en hing ze aan de leading edge, wat een geluk dacht ik dat is haar redding, voor even, ik probeerde haar in mijn gebrekkig duits uit leggen wat ik ging doen. Ik kon niets met haar en haar vlieger, als ik haar op sleeptouw zou nemen, zink ik zelf en drijven we alleen nog verder af, hou je kite stevig vast ik ga hulp halen, en probeer haar wat gerust te stellen, 112 bellen roep ik na, goed vast houden en blijf rustig, haar ogen spraken boekdelen, ik kite weg, en voelde me raar, doe ik dit goed ?, ik moest lange slagen maken en zelf diep in het natuur gebied door kiten om zo snel mogelijk hoogte te winnen naar de kant, heel langzaam lukte het en kwam ik terug in een wereld die ik even niet wilde kennen, waarom ben ik alleen, ziet niemand dit gebeuren, waarom vaart iedereen door, dit voelt enorm kut. Ik race naar de kant Mike pakt snel mijn kite aan en en vraagt wat er aan de hand is, ik ren langs hem heen en roep vooruit naar iemand die op de dijk zit te zonnen en nog niest in de gaten heeft, heb je een MOBIEL ! Mag ik 112 bellen. Jongeman nog bedankt als je dit leest.
112, wauw dit gaat snel, politie, ambulance of brandweer, meld een vrouwlijke stem, uhhh, geen van alle, de KNRM roep ik ...een moment ik verbind u door met de kustwacht...kustwacht dacht ik, wat de f...Ik krijg een man aan de lijn en leg hem uit wat er aan de hand is, hij noteerd van . alles en hangt op, er staan steeds meer mensen over het water te tuuren, nu maar wachten, ik duim voor haar en hoe hard ik ook kijk ik zie haar gewoon niet meer ! Ik stuiter van de adrenaline en moet mijn verhaal kwijt, even later zie ik 2 speedboaten over het water aanracen vanuit Lemmer, oh gelukkig er komt iemand aan, wauw wat een land nederland, wat is dit goed geregeld, KNRM bedankt !!! Ik word direct lid.
Uiteindelijk komt het gelukkig allemaal weer goed, maar realiseer ik mij hoe snel het leven een wendig kan nemen waar je niet op gerekend had.
MIJN ADVIES :
GA NIET KITEN MET AFLANDIGE WIND
ga je wel, weet wat de risico's zijn en weet wat je kunt.
Ken je kitezone en ga niet tot het randje.
Ga nooit alleen en hou elkaar in de gaten.
en het laaste, laat een ander niet verzuipen en bied hulp ook al zijn ze onverstandig of duits of....
Ik hoop dat iemand mij ook komt helpen als ik eens in de problemen kom.
Kite save
Drew
