Sri Lanka

Kalpitiya is een lang, smal schiereiland aan de westkust van Sri Lanka, een paar uur rijden ten noorden van Colombo. Aan de ene kant ligt de Indische Oceaan, aan de andere kant de grote lagune van Puttalam, met eilandjes en zandbanken. Achter de duinen liggen ondiepe lagunes met vlak water, en van half mei tot half oktober waait de zuidwestmoesson er vrijwel elke dag. Daarmee is Kalpitiya uitgegroeid tot de bekendste kitespot van het land. Op het forum van Hanglos schrijven leden er sinds 2011 over hun sessies. Wat ze steeds noemen: warm water, kilometers vlak water en een relaxte sfeer, met downwinders en boottochten naar eilanden voor de deur.

De spots: de grote lagune en de eilanden

De meeste kiters beginnen op de grote lagune van Kalpitiya. Die is ongeveer twee kilometer lang en bijna een kilometer breed, en een smalle zandbank scheidt haar van de oceaan. Het water is vlak tot licht choppy en op het diepste punt ongeveer anderhalve meter diep. De randen zijn zanderig, naar het midden wordt de bodem modderiger. In de zomer staat de wind er sideshore en kan hij vlagerig zijn. Bij Kandakuliya ligt een kleinere lagune, die vooral in het winterseizoen werkt en waar freestylers trainen. Kappalady, ongeveer een halfuur verderop, is een kleine, vlakke lagune die snel vol raakt.

Vanaf Kalpitiya vaar je met de boot naar de eilanden in de baai. Vella Island ligt ongeveer drie kwartier varen verderop en werkt alleen in de zomer: achter een lange zandbank ligt een grote vlakte met spiegelglad water, met de wind aflandig. Mini Vella is een kleinere versie, ongeveer een halfuur varen. Dream Spot ligt in Dutch Bay, op een kwartier tot twintig minuten met de boot, met vlak water aan de lagunekant en open zee aan de andere kant; deze plek werkt in beide seizoenen. Donkey Point, ongeveer tien kilometer naar het zuiden, ligt aan de oceaan, met chop en bij swell golven van een tot twee meter. In de zomer is het de start van een downwinder van zeven kilometer terug naar de lagune. De lagune van Puttalam, met al haar eilandjes en zandbanken, is het eindpunt van veel langere downwinders.

Mannar: verder naar het noorden

Wie nog meer ruimte zoekt, rijdt verder naar Mannar, ongeveer driehonderd kilometer ten noorden van Colombo en zo'n zeven uur met de auto. Bij Talaimannar ligt een zandbank van zestien kilometer, het begin van Adam's Bridge richting India. Aan de ene kant ligt vlak water, aan de andere kant breken de golven van de oceaan. De wind is er volgens kiters die er waren sterker en stabieler dan in Kalpitiya, met gemiddeld ongeveer 20 knopen. Op Adam's Bridge kite je alleen in de zomer: het gebied grenst aan een nationaal park en in de winter is kiten er verboden om de trekvogels te beschermen. De wind staat er aflandig, dus je moet goed hoogte kunnen lopen. Een lid dat er in 2017 was, schreef dat er alleen gasten van het kamp op het water waren. Omdat de reis lang is, raadde een ander lid aan er meer dan een week voor uit te trekken.

Wind en seizoen: twee moessons

Het hoofdseizoen in Kalpitiya loopt van half mei tot half oktober. De zuidwestmoesson waait dan sterk en betrouwbaar, vaak al vanaf de ochtend tot ver in de middag. Aan het begin van het seizoen is het bijna elke dag minstens 15 knopen; vanaf juni ligt het gemiddelde rond 20 tot 25 knopen, met uitschieters boven de 30. Juni, juli en augustus zijn het windzekerst. Een lid dat in augustus 2018 in Kalpitiya zat, meldde steeds een knoop of 22, en lokale kiters zeiden hem dat het tot en met oktober goed blijft.

Van half december tot februari, soms tot begin maart, is er een tweede seizoen. De wind komt dan uit het noordwesten tot noordoosten, is lichter en gelijkmatiger, rond 12 tot 20 knopen, en steekt meestal pas rond het middaguur op. Een kiter die in Kalpitiya woont, beschreef de winterwind als een thermische stroming van de oceaan naar de lagune, met 14 tot 18 knopen. Maart, april en november zijn tussenmaanden met minder zekere wind.

In de zomer zie je vooral kites van 7 tot 10 vierkante meter; neem voor de winter een maat groter mee, tot 12. Leden raden aan meerdere maten mee te nemen, omdat de wind op de lagune vlagerig kan zijn.

Voor wie

Kalpitiya past bij elk niveau. Wie leert kiten, begint op de grote lagune: het water is ondiep en vlak, je kunt bijna overal staan en er zijn scholen met lessen in aparte zones. Het getijverschil is klein, dus je kunt bij elk tij het water op. Gevorderden hebben ruimte voor freestyle op de lagune bij Kandakuliya, en maken downwinders langs de eilanden of varen naar Vella Island en Dream Spot. Op Vella staat de wind aflandig en moet je goed hoogte kunnen lopen om terug te komen. Donkey Point en de oceaankant van Dream Spot zijn voor zelfstandige kiters die met chop en golven overweg kunnen, net als de lange downwinders over de lagune van Puttalam, waar je onderweg nergens kunt stoppen.

Water en wetsuit

Het water is in beide seizoenen warm, rond 25 tot 27 graden. Een wetsuit heb je niet nodig; een lycra met lange mouwen tegen de zon en de wind is genoeg, en in de winter voeren sommige kiters in een shorty. Neem neopreenschoentjes mee: op de zandbodem van de lagune liggen scherpe stukjes schelp. Vissers werken vroeg in de ochtend en aan het eind van de middag op de lagune. Blijf uit de buurt van hun netten.

Erheen en verblijven

Vanuit Nederland en België vlieg je met één overstap naar Colombo, bijvoorbeeld via Abu Dhabi, Dubai, Doha of Istanbul. Gemiddeld ben je zo'n 12,5 tot 14 uur onderweg. Check de actuele dienstregeling en de regels voor je kitetas bij de maatschappij voor je boekt. Het vliegveld van Colombo ligt ten noorden van de stad, bij Negombo. Van daar is het drie tot vier uur rijden naar Kalpitiya; de meeste kitescholen en hotels regelen een transfer. Er rijden ook bussen en treinen.

Rond de lagunes liggen kiteresorts, kampen en guesthouses, van tenten en eenvoudige kamers tot villa's met een zwembad; bij sommige is volpension inbegrepen. In de lodges betaal je vaak contant, en de dichtstbijzijnde geldautomaat kan een eind weg zijn, dus neem genoeg roepies mee. Voor korte stukken neem je een tuktuk.

Wat leden schrijven

Op het forum van Hanglos gaan de draden over Sri Lanka terug tot 2005, toen leden nog vroegen of je er überhaupt kon kiten. In 2011 huurde een lid tijdens een rondreis voor een middag een set bij een kamp aan de lagune van Puttalam en schreef over kilometerslange stukken spiegelglad water en een gebied dat nog nauwelijks toeristisch was. Latere draden gaan over Kalpitiya: welke kiteschool je kiest, of het in september en oktober nog waait en hoe goed de georganiseerde downwinders zijn. Een kiter die in Kalpitiya woont, noemde Vella Island in 2017 een van de beste spots ter wereld en raadde aan voor windstille dagen een grote kite mee te nemen. Leden die er waren, prijzen de georganiseerde downwinders langs mooie spots en adviseren meerdere kitematen, omdat de wind op de lagune vlagerig kan zijn.