Was er om 11.00, zonnetje en een zacht windje, op me gemak naar het strand gelopen, toch een raar gevoel als je daar zo loopt, Rolf met de F-one bus en caravan waren er ook net, zag al een paar bekenden, handenschuddend en mekaar stevig vasthoudend, zonder woorden was de groet van die dag, begrip en medeleven voor elkaar, tja daar sta je dan, hier en daar een traan, mekaar opbeuren, en weer begrip.
De kites werden uitgeladen, de bedoeling was om er zo veel mogelijk op het strand op te pompen, de F-one caravan werd al het strand op gesleept, de tent werd opgepompt zo"n 25 kites werden breed uitgelegd om de tent heen, de initialen J W werden in elkaar gepuzzeld op het strand van de golfsurfboards.
Half 1, zo"n 30 medekiters trokken hun pak aan, de golfsurfboards werden verdeelt, onder begeleiding van de reddingsbrigade gingen ze de zee in.
Bloemen en fakkels werd meegenomen om ver op zee een grote cirkel te maken.
Om half 2 werden de fakkels onstoken en omhoog gehouden in een cirkel van kiters op surfboards.
Op de kant was het overweldigend om te zien, dikke witte rook in een zee van rood licht, mensen op de kant pakten mekaar beet, de tranen kwamen al snel..
Bloemen werden in zee geworpen, naast de daar al liggende krans met bloemstuk.
De kiters te water kwamen allemaal tegelijk het water uit, hand in hand onder applaus van de in tranen verkerende menigte op het strand.
Omhelzingen met de helden... de menigte op het strand mengde zich met de zeehelden om hand in hand gezamelijk in een lange rij richting de zee te rennen, hier en daar natte schoenen, maar het deerde allemaal niet, Jorrit werd geeerd....er werd respect getoond voor een bijzonder iemand...
Na de nodige omhelzingen met tranen gingen we langzaam richting de daar nog liggende kites, mensen vertelde hun verhaal, er werd gelachen, en er werd gehuild..
Jorrit zijn ouders kwamen aanlopen, ze waren op de pier geweest om het geheel te bekijken.
Zonder woorden een dikke omhelzing met mama en papa....tja, wat moet je zeggen tegen mensen waarvan hun kind er niet meer is...
Mama koos de juiste woorden om je steun te geven.. papa keek je aan en je kreeg weer een beetje hoop, wat zijn die mensen sterk...
De kites werden opgeruimd, de tent opgevouwen, de boards in de aanhanger geladen, langzaam ging iedereen richting de strandtent, binnen werd er verder gepraat, ja het was mooi, een waardig afscheid voor een bijzonder persoon.
Jorrit.. we gaan je missen jong... je zal een leegte achterlaten...jouw altijd positieve houding, je humor, je gehele aanwezigheid, je hebt mogen proeven van het leven, je korte leven, 18 jaar heb je maar gekregen, maar je hebt ze genoten...
Arno
[update]
Joost:
http://www.picturetrail.com/gallery/view?p=999&uid=4163105&gid=8699411&
Andy:
http://home.aim.hsbrabant.nl/s144380/jorrit/
Reacties
29 REACTIES......................heel mooi khad er bij willen zijn kben er wer stil van
Coraaltje was tijdelijk dicht en de vlag half stok, klasse
Indrukwekkend.....
vrienden van Jorrit, SUPER Gedaan, Ben trots op jullie.
Het was een mooie herdenking.............
Ik heb meerdere foto"s van de herdenking naar het F-one team gestuurd, aan hun om te kijken welke foto"s er geplaatst worden.
Frits, Arne&Marijke
Harderwijk 13 nov.0"5
Het was erg mooi om hieraan deel te nemen! Zeker een complimentje voor Fone die dit grotendeels heeft geregeld. Een erg mooi gebaar en een mooie manier om dit zo af te sluiten....
Verder geen woorden voor......
het siert jullie en de kitegemeenschap dat er op zo"n mooie manier afscheid is genomen van Jorrit!
was een goed laatste eerbetuig en vind het fijn dat ik erbij was.
is echt prachtig wat jullie almaal doen!!
krijg ff kippevel als ik het verslag lees en de foto"s bekijken...
ik kom er vies van, waarom wordt zoiemand jong, tof, vriendelijk gedood door god en waarom blijft Marc dutrou leven. wat een sadist is god wel niet.
sterkte voor familie, vrienden en vooral voor de ouders
(mijn excuses voor grof taalgebruik maar het moest eruit)
Hierbij een linkje naar wat foto"s. onder andere geschoten vanaf de pier
http://www.picturetrail.com/gallery/view?p=999&gid=8699411&uid=4163105
Groeten,
Joost
een dag waarop we allen stil hebben gestaan bij een bijzonder persoon...
Jorrit het was een eer je gekent te hebben....
Rolf en Claudia
Mooie woorden Arno !
Fijn dat het verdriet gedeeld wordt door ons allen....ook door Hanglossers die niet het voorrecht hadden Jorrit persoonlijk te kennen, waaronder mezelf.
Ik heb traantjes weggepinkt bij de foto"s, de beelden van Dave/ Andy en de bijzondere herdenking. Ben trots op de Kitegemeenschap en de vrienden van Jorrit.
Heel, heel veel sterkte voor de nabestaanden.
Als je mij zou vragen wat m"n grootste angst is ..... antwoord ik zonder twijfel dat m"n kinderen iets zou overkomen.
Ik wens vooral jullie, ....de vader en moeder van Jorrit, bijzonder veel sterkte !
Bart
was een goed stukje op hart van nederland net. ook zelfs werd er gemeld dat de pier waarschijnljik niets te maken had met het ongeluk.
nu welterusten ben doodop
de trillinen lopen weer over mijn rug bij het lezen van het verslag en bij het zien van de foto`s.......heel mooi dat zoiets id georganiseert
ik net als zo vele vond het een eer om erbij te zijn het was enorm indrukwekend om te zien.
Een mooi afscheid aan een mooi persoon.
ik wens iedereen veel sterkte
Het rare aan een herdenking en eerbetoon aan een overleden vriend/kiter, is dat je je andere kitematen op een andere manier ontmoet, niet blij en gek doen, maar bijna zonder woorden mekaar vastpakt..
Je ontmoet elkaar in het meest tegenovergestelde wat je in de kitesport kan verzinnen.
Kiten verandert je leven het is geen gewone sport, de nieuwe vrienden die je maakt, het is een bezieling.. KITEN...
De elementen waar je mee bezig bent, wind...water..., moeder natuur op zijn mooist, liefts een lekker zonnetje erbij, de uitdaging van nieuwe tricks, het respect wat je krijgt als je goed bent van je medekiters.
De band wordt steeds hechter tussen kiters, het lijkt 1 grote familie, die band maakt mij soms bang, want je leert mekaar steeds beter kennen.
Want hoe dichter bij elkaar des te harder de klap van een verlies..
4x al...,2001 bij Den Helder (weet zijn naam niet), Ronald, Marcel, Jorrit, tuurlijk kan je er alles over zeggen, we hadden dit we hadden dat, als dit als dat....
Maar de dood raast over de aarde, hij kent geen grenzen, heeft geen emoties, hij pakt en neemt wanneer hij wilt.
De dood is blind, hij kan niet ruiken of horen, hij volgt zijn eigen weg, kruist hij je pad dan ga je mee, waarheen..niemand weet het.
Het grote waarom zal voor ons een raadsel blijven.
De foto"s en het verslag zijn heel indrukwekkend, een heel mooi afscheidvan iemand die veel te vroeg in overleden. Ik vond het heel jammer dat ik er zelf niet bij kon zijn, maar zo te horen is het een heel mooi afscheid geworden.
Met ( wederom ) tranen in mijn ogen lees ik dit stukje.. Op deze momenten, hoe triest het ook is, ga je pas nadenken over het doel van het leven. De dagenlijkse dingen waar je je soms aan kan ergeren vagen ineens weg bij het besef dat het een totale verspilling van tijd is. De sfeer die je op de foto"s ziet geeft me gewoon kippenvel ! De impact die zoiets maakt is enorm ! Ik leef enorm mee met de ouders en kan me goed voorstellen dat de grote opkomst van zondag hen wat verlichting geeft in deze moeilijke periode. Dat maakt het verlies uiteraard niet minder zwaar maar beseffende dat er massaal met ze mee gerouwd word doet een mens goed !
De band onderling in de kitewereld is gewoon zo sterk dat besef je nu weer !
Respect !
