Christophe Tack zingt in het Frans over een andere droom die hij had gevraagd, over een zon die hij had gehoopt en over een liefde die hij levend geloofde. Hij noemt ook een mooie dag die hij als klein kind wilde en zegt dat hij geluk voor de hele planeet wilde en hoopte dat de vrede heerst op een kerstavond. Hij noemt dat hij als klein kind een mooie dag wilde en geluk voor de planeet hoopte.

Verandering, gebed en herhaling

Hij zegt daarna dat alles is blijven gaan en dat niets veranderd is. Hij herhaalt dit meerdere keren en noemt veel mensen die gezongen hebben en zich op hun knieën hebben gebogen om te bidden. Het bidden wordt genoemd als iets dat veel mensen deden, maar de tekst blijft vasthouden aan het idee dat er geen verandering is gekomen.

Geweren en kanons op televisie

Christophe Tack vertelt dat hij elke dag op de televisie, ook op de kerstavond, geweren en kanons heeft gezien. Hij zegt dat het elke dag gebeurde en dat hij heeft gehuild. Hij vraagt wie hem kan uitleggen waarom niets veranderd is terwijl alles blijft gaan. De televisie wordt ook genoemd als plaats waar hij dit zag. Aan het einde verschijnt een ondertitelregel met ST' 501.