Verhaal en meegaan

In de opening vraagt Francesca Bagnoli of de luisteraar met haar zou meegaan als zij vertelde wat ze eerder deed en hoe ze vroeger was. Ze noemt dat het verhaal volledig bekend is. De vraag richt zich op iemand zoals zijzelf. Het gaat over eerdere dingen en een vroegere manier van zijn.

Oude en jonge mensen

Later zegt ze dat ze zich niet met oude mensen bemoeien, terwijl er ook over oude sterren gesproken wordt. Daarna merkt ze op dat er iets gaande is, dat hun deel lijkt te verdwijnen en dat iedereen weggaat. Ze blijft bij de ander en zegt dat het niet uitmaakt wat ze doen of waar ze naartoe gaan. Ze kunnen blijven en deze nacht doorbrengen. De nacht wordt genoemd als het moment dat ze doorbrengen. Vervolgens noemt ze jonge mensen en een jonge ster.

Eigen ster en praten

In de laatste passage herhaalt ze dat ze zich niet met oude mensen bemoeien, terwijl er over het oude standbeeld gesproken wordt. De laatste passage herhaalt de woorden oude mensen, het oude standbeeld en hun eigen ster. Ze noemt ook hun eigen ster. Ze zegt dat het enige waar ze zich om bekommeren praten is, alleen ik en jij. De passage eindigt met ik en jij.