Rob Douglas begint over de oorsprong van zijn speed kiting. Hij vertelt dat hij na een reis naar Costa Rica drag races deed met Gephardt en Damien Leroy. Omdat hij in freestyle verloor, besloot hij om sneller te gaan dan die tegenstander. Daarna ging hij zo veel mogelijk varen op een plek met wind twee tot drie keer per week van april tot november. Hij noemt dagen met 30 tot 35 kn wind. Ook zegt hij dat hij drie dagen per week in de gym is, drie dagen per week op de bergfiets, yoga drie tot vijf dagen per week en zo vaak mogelijk in het water is.

Training en omstandigheden

Hij beschrijft dat hij vijf weken per jaar in Luderitz woont. De plek is afgelegen en geïsoleerd. Er waait een tot twee dagen per week boven 30 tot 35 kn, maar twee tot drie keer per maand kan het 45 tot 50 plus zijn. Hij zegt dat hij dit jaar met een trench van 3 tot 4 meter breed en 750 meter lang te maken had. Om een wereldrecord te halen moest hij Alex boven de 54 kn verslaan. Rob Douglas noemt het een zware mentale uitdaging die hij nog niet eerder in een sport had meegemaakt.

Wereldrecord en toekomst

Hij vertelt over zijn rivalen, met name Alex Cazagueras F21, die hij in 2008 in Fort Aventura ontmoette. In Luderitz verloor hij dat jaar met 0,03 kn. Later won hij in 2010 na een run van 55,5 kn het wereldkampioenschap en het wereldrecord. Op 28 oktober was de voorspelling in Luderitz 40 tot 50 kn. Hij zegt dat Mike om twee uur besloot een run te maken en Sebastian al runs in het bereik van 53 tot 54 kn had. Rob Douglas zag 55,5 op het scherm. Bij een volgende run brak hij een bot in zijn pols en reed naar Boston voor behandeling. Hij zegt dat kiters als Alex, hijzelf en Sebastian de strijd om de snelste mens onder zeilkracht voortzetten, terwijl boten boven 50 kn moeite hebben om naar 55 kn te gaan.