Stino Mul

Stijn Mul, in de kitewereld bekend als Stino Mul, is een Nederlandse big air-kiter. Hij is geboren in 2000 in Bloemendaal en heeft Zandvoort als thuisspot. Volgens zijn eigen verhaal bij teamsponsor Harlem begon hij als kind met windsurfen bij het vakantiehuis van zijn ouders in Schellinkhout aan het IJsselmeer en stapte hij rond 2010 over op kitesurfen. Als voorbeeld noemt hij Kevin Langeree; zijn favoriete trick is een megaloop met een fin board-off en late back roll.

Mul begon in de freestyle en reed jarenlang voor Slingshot. In oktober 2022 stapte hij over naar Cabrinha om zich volledig op big air te richten. Met vrienden richtte hij SpaceX Kitesurfing op, een crew die bij storm zo hoog mogelijk probeert te springen en daar video's van maakt. Op zijn eigen YouTube-kanaal staan zijn inzendingen voor King of the Air, Megaloop en Cold Hawaii.

Sinds 2022 doet hij mee aan de big air-wedstrijden van de GKA. Zijn beste resultaat kwam in juli 2024 op Gran Canaria, de afsluitende en beslissende stop van dat seizoen. In de finale nam hij het op tegen Jeremy Burlando en de broers Lorenzo en Leonardo Casati. Burlando won event en wereldtitel. Mul werd derde, een half punt voor Leonardo Casati, en sloot 2024 af als achtste op de GKA-ranglijst. Eerder dat jaar haalde hij bij Full Power Tarifa de halve finale.

In maart 2025 stond hij bij Lords of Tram in Barcarès opnieuw in de finale. Het grootste deel van de heat lag hij derde, maar in de laatste pogingen zakte hij terug naar de vierde plek, achter Andrea Principi en de broers Casati. Op de ranglijst van 2025 werd hij negende. In augustus 2025 maakte het Nederlandse merk Harlem bekend dat hij in het team kwam. Op Harlem-materiaal werd hij in september vierde bij de Red Bull Megaloop in Noordwijk, en een maand later derde bij Cold Hawaii in Denemarken, een van de kwalificatiewedstrijden voor King of the Air.

In 2026 eindigde hij bij Lords of Tram als zeventiende en in Mykonos als dertiende, goed voor de achttiende plaats op de GKA-ranglijst. In september 2026 stond hij in Klitmøller opnieuw op het podium van Cold Hawaii, als derde achter Leonardo en Lorenzo Casati, zijn ploeggenoten bij Harlem.