Reo Stevens zegt dat het een paar jaar geleden was sinds zijn laatste bezoek aan Tahiti. Toen er een redelijke swell met goede wind werd voorspeld, ging hij terug. Ongeveer 36 uur na aankoop van zijn ticket was hij weer aan het einde van de weg met wind van 20 kn en double overhead waves.

Kiten op de main stage

Reo Stevens noemt het een mooie dag om op de main stage te zijn. Hij zegt dat ze in de recesses springen. Na die dag had hij thuis kunnen gaan, maar toen er een grotere, schone en meer westerse swell werd voorspeld, verlengde hij direct zijn ticket om nog een kans te krijgen. Hij wachtte op wind; de ochtend was glassy, daarna kwam wat texture.

Lijnen en barrel

Reo Stevens pumpde zijn grootste kite, een 11, op toen er texture kwam. Hij kreeg enkele goede momenten. Er waren een paar surfers buiten; hij probeerde lijnen te vinden, of dieper of waar ze ondiep worden. Hij koos de breedste en diepste en kwam binnen aan de inside. Hij zegt dat er barrels waren, dat ze groot waren en dat het een goede session was.

Hij beschrijft Chopo als een spot met een dikke lip; je moet zorgen voor lijnen. Door de hoek komt het iets meer offshore aan. Reo Stevens zocht zijn positie, stelde de gewenste line in, stapte op de tail, liet de kite zo ver naar voren vliegen als mogelijk en probeerde de lines uit de barrel te krijgen om drag te verminderen. Binnenin was hij vastgelegd aan de line en onderhandelde over het surfen en de pull van de line. Hij noemt het geluk, maar alles instellen en hopen op het beste.

Reo Stevens zegt dat je af en toe een paar sequins krijgt. Aan het einde wordt gevraagd of Teahupo'o een favoriete spot is; Reo Stevens antwoordt dat het nu zeker is na vandaag.