In de opening zegt de verteller dat Voiles et Voiliers en FFVoile kijken naar de 14 atleten die Frankrijk op de Olympische Spelen van Parijs vertegenwoordigen. Lauriane Nolot is een van deze atleten. Ze zegt dat de selectie geen verrassing was, maar wel een opluchting, omdat ze wachtte tot de selectie officieel was. De verteller vraagt hoe ze aan het kiten kwam.

Eerste borden en trainer

Lauriane Nolot zegt dat ze eerst veel kitesurf deed omdat ze het leuk vond en het gezinsuitje was. Toen ze ging kitefoilen, zag trainer Ariane Imbert haar trainen en nodigde haar uit om mee te doen met de groep. Lauriane Nolot vertelt dat ze toen plezier had in training, ook omdat ze kon laten zien dat ze mogelijk sneller kon dan haar vader en broer. Ze zegt dat het competitieve gevoel al bestond en vooral door haar broer is gegroeid.

Kitefoil, valen en Marseille

Lauriane Nolot beschrijft de eerste kitefoilervaringen als een gevoel van vliegen, omdat de board met foil loskomt van het water. Ze zegt dat ze eerst viel en dat de val in haar sport een race kan kosten; ze vergelijkt het met een rem in Formule 1. De verteller vraagt naar de druk van de Spelen in Marseille. Lauriane Nolot zegt dat veel mensen hen kunnen volgen, dat logistiek lichter is en dat ze thuis zijn. De maker sluit af met een uitnodiging om het team in Marseille te volgen van 28 juli tot 8 augustus.