Lauriane Nolot

Lauriane Nolot werd in 1998 geboren in Toulon en groeide op in Camps-la-Source, in het binnenland van de Var. Haar eerste sport was paardrijden. Het kitesurfen kwam via de familie: haar vader en broer kiteten al, en zij wilde volgens eigen zeggen hetzelfde doen. Op de stranden bij huis waren zij haar eerste tegenstanders.

Toen de sport zich richting hydrofoil ontwikkelde, stapte Nolot over op kitefoil. Op 19-jarige leeftijd sloot ze aan bij de trainingsgroep van Ariane Imbert in Hyères, aanvankelijk met materiaal dat ze van familieleden leende. Naast de sport rondde ze een studie af aan de Universiteit van Toulon en volgde ze een master in digitale creatie. Ze komt uit voor de Hyères Kitesurf Association.

Het internationale doorbraakjaar was 2021. Ze werd Frans kampioen, werd tweede op het EK in Montpellier en won brons op het wereldkampioenschap Formula Kite in Torregrande op Sardinië. Daarmee kwam ze in de Franse nationale ploeg. In de KiteFoil World Series werd ze dat jaar tweede in het eindklassement. In 2022 won ze het Europees kampioenschap in Nafpaktos in Griekenland, de World Series-etappe in Gizzeria voor Daniela Moroz en werd ze tweede op het WK bij Cagliari, achter dezelfde Moroz.

In 2023 won Nolot de wereldbekerwedstrijden Trofeo Princesa Sofía op Mallorca en de Semaine Olympique Française in Hyères, daarna het olympische testevent in Marseille. Twee weken later werd ze in Den Haag voor het eerst wereldkampioen, voor de Britse Ellie Aldridge. World Sailing nomineerde haar voor de Rolex World Sailor of the Year en de Franse zeilbond FFVoile riep haar uit tot zeiler van het jaar. Datzelfde jaar won ze in de KiteFoil World Series de etappes op de Traunsee, bij Cagliari en in Zhuhai en daarmee het eindklassement.

In 2024 prolongeerde ze haar Europese titel op de Mar Menor bij Los Alcázares en won ze in mei in Hyères opnieuw het WK. Op de Olympische Spelen van Parijs, waar Formula Kite voor het eerst op het programma stond, begon ze na de openingsreeks als leider aan de medal series in Marseille. In de finale verloor ze een race door een val en ging het goud naar Aldridge. Nolot werd zo de eerste olympische vicekampioen in deze discipline. Later dat jaar werd ze benoemd tot ridder in de Ordre national du Mérite.

Kort na de Spelen brak Nolot haar enkel; pas in januari 2025 stond ze weer op het water. Op het EK van 2025 in Urla in Turkije, waar ze net na vijf jaar Levitaz was overgestapt op foils van Chubanga, won ze toch haar derde Europese titel. Op het WK van 2025 in Quartu Sant'Elena op Sardinië kwam ze als titelverdediger ten val in de laatste race en eindigde ze als derde, achter Jessie Kampman en Daniela Moroz. In mei 2026 heroverde ze in Viana do Castelo in Portugal de wereldtitel, haar derde, nadat Kampman in de beslissende finale crashte. In september 2026 volgde in Akyaka in Turkije opnieuw de Europese titel. Ze traint binnen het Centre national des sports de la défense en wordt gesteund door Banque Populaire Méditerranée. Haar uitgesproken doel is olympisch goud in Los Angeles in 2028.