Daniela Moroz

Daniela Moroz is een Amerikaanse Formula Kite-racer uit de omgeving van San Francisco. Ze werd in 2001 geboren in Berkeley, Californië, en won tussen 2016 en 2022 zes wereldtitels in de klasse die in 2024 olympisch werd. Daarnaast werd ze vier keer Europees kampioen en won ze goud op de Pan-Amerikaanse Spelen van 2023.

Moroz groeide op in de Bay Area als dochter van windsurfende ouders. Volgens haar eigen website leerde ze op haar elfde kiten en reed ze op haar twaalfde haar eerste races in de Thursday Night Kite Racing Series van de St. Francis Yacht Club, waar ze sinds 2013 lid is. Kort daarna stapte ze over op de hydrofoil en op haar veertiende reed ze haar eerste internationale wedstrijd. In die beginjaren trainde ze met Erika en Johnny Heineken, die in 2013 allebei op het podium van het wereldkampioenschap stonden.

Haar eerste wereldtitel won ze in 2016 in Weifang, China, als zestienjarige. Na een lange strijd met de Russische Elena Kalinina nam ze op de laatste wedstrijddag in lichte wind de leiding over. In 2017 in Muscat, in 2018 in Aarhus en in 2019 aan het Gardameer won ze opnieuw, telkens met Kalinina als nummer twee. Begin 2018 sloot ze aan bij Flysurfer, het kitemerk waarmee ze daarna vier wereldtitels won. In 2019 won ze ook het kitefoil racing op de World Beach Games. Na het door corona geschrapte seizoen 2020 volgden wereldtitels in 2021 in Torregrande en in 2022 op Poetto Beach bij Cagliari, beide keren in Sardinië.

US Sailing riep haar vier keer uit tot Yachtswoman of the Year: in 2016, 2019, 2021 en 2022. Op het wereldkampioenschap van 2023 in Den Haag, dat ook als olympische kwalificatie gold, eindigde ze als vijfde. Daarmee kwam een eind aan haar reeks wereldtitels. Wel won ze in november 2023 in Chili goud op de Pan-Amerikaanse Spelen, voor de Argentijnse Catalina Turienzo.

In gesprekken met NBC en Olympics.com vertelde Moroz dat ze na jaren van reizen en trainen tegen een burn-out aanliep. Ze nam vanaf augustus 2023 een periode afstand, werkte met sportpsychologen en vond in die tijd het plezier in kiten terug. Haar olympische campagne regelde ze grotendeels zelf, inclusief het zoeken van sponsors.

Op de Spelen van Parijs, waar Formula Kite in Marseille zijn olympische debuut maakte, eindigde ze de openingsreeks als derde en haalde ze de medaillerace. Daarin werd ze vierde; het goud ging naar Ellie Aldridge, zilver naar Lauriane Nolot en brons naar Annelous Lammerts. Na de Spelen pleitte ze in Scuttlebutt voor een beter jurysysteem in de klasse. In 2025 stond ze weer op het podium van het wereldkampioenschap in Sardinië: in de finale werd ze tweede achter de Nederlandse Jessie Kampman.

Op het WK van mei 2026 in Viana do Castelo in Portugal haalde ze opnieuw de finale van de laatste vier, waarin ze vierde werd achter Lauriane Nolot, Jessie Kampman en Elena Lengwiler. Ze rijdt nog altijd kites van Flysurfer en stapte in 2024 over van een foil van Levitaz naar Chubanga. Sinds 2025 houdt ze op haar YouTube-kanaal een vlogserie bij over haar weg naar de Spelen van Los Angeles in 2028, waar ze naar eigen zeggen voor goud gaat.